Dayal Patterson neumorno izdaje knjige sa svojom Cult Never Dies izdavačkom kućom, pa me uz jednu od narudžbi oduševio ovaj svojevrstan fanzin kojeg sam dobio na poklon. Riječ je o vrsti prequela Cult Never Dies serijalu o black metalu, koji je već doživio tri knjige u svom opusu. Ovih 64 stranica je kao prvo prekrasno dizajnirano i uređeno i vidi se da je Dayal odrastao na fanzinaškoj sceni i radio fanzine prije nego je počeo pisati kao freelancer za veće časopise. Knjiga sadrži out takese iz Evolution Of A Cult knjige, odnosno proširene verzije nekih interviewa čiji fragmenti su objavljeni u spomenutoj knjizi i neke interviewe koji nisu, a trebali su biti tamo objavljeni. Tu su i odlični kontroverzni interviewi sa Taake, odnosno Hoestom, u kojima se ni Dayal ni Hoest ne libe dotaknuti škakljivijih tema, kao i odličan interview sa Mikom iz Clandestine Blaze, odnosno Northern Heritage koji je meni uz Taake bio najzanimljiviji za čitanje. Tu su i uvijek interestantni Impaled Nazarene, Skitliv, odnosno Maniacov život nakon Mayhema hehe, pa onda Jorn iz Hades Almighty, Frost iz Satyricon/1349, Enthroned….plus fenomenalne fotografije i preodličan artwork. Ovo se stvarno isplati pročitati i imati u kolekciji.
Sakis Tolis je poznat kao jedan od braće Tolis, uz brata Themisa osnivač i pokretačka snaga grčkih black metal legendi Rotting Christ. Ovo je Sakisov prvi samostalni e.p. koji se sastoji od 6 pjesama. Muzika je nešto drugačija, a opet slična Sakisovom matičnom bendu. Riječ je o melodičnom black metalu grčke škole, topao mediteranski zvuk melodija, a opet opakog prizvuka, uz nešto više doom metal i gothic metal utjecaja nego Rotting Christ, a manje folka. Prevladava Sakisov moćan vokalni growl, ali clean vokali i zborski dijelovi melodija su ono što čini ovaj opus jednim moćnim ostvarenjem. Meni su se nekako najviše dojmile naslovna pjesma, a još i We…The Fallen Angels i The Silence. Ovo je jak e.p. majstora ekstremnog metala i preporučam svakom tko je fan Rotting Christ, a i onima koji nisu.
Ostajemo kod finske black metal scene koja me neprestano oduševljava i fascinira odličnim izdanjima i bendovima. The Mist from the Mountains su relativno novi bend na sceni, ovo im je prvi dugosvirajući album, ali članovi benda su pekli znanje u mnogim odličnim projektima i bendovima kao što su And Oceans, Havoc Unit, Alghazanth, Black Beast…
Ovaj opus nudi 6 podužih pjesama, a glazba je odličan energični melodični black metal, gitarske melodije se jako dobro upotpunjuju sa dva vokala i blast beatovi možda nisu česti, ali ovaj bend daje možda više na melodiju i epsku liriku black metala kao i melankoliju nego na agresiju koja je u drugom planu, ali dakako prisutna. To ne znači da se album neće dopasti ljubiteljima sirovijeg black metal izričaja. Tekstovi su više osobni, daju više prenesenog značenja na unutarnje borbe i demone, kao i na prirodu i ljepotu tamnog srca pojedinca koji pati, ali uživa u mraku. Moji osobni favoriti na ovom albumu su A Paean to Fire, Master of Wilderness i After God. Vi pronađite svoje favorite. Finska, zemlja tisuću jezera i odličnih bendova i projekata.
KRAYKULLA-WEBZINE 